© 2018 herbata&ciastko | Designed by hamahakki | Social Media f

Ceremoniał
parzenia Herbaty

Ceremoniał parzenia Herbaty

Na całym świecie ludzie spożywają herbatę z wielu powodów, czy to kierując się jej smakiem, właściwościami zdrowotnymi, zaspokojeniem pragnienia czy też po prostu jako poczęstunek w gronie przyjaciół. W niektórych rejonach świata, spożycie herbaty obrosło w kult. Japonia, Chiny, Korea oraz Rosja na przestrzeni wieków wypracowały swoje ceremoniały jej spożycia.

Japonia

Fascynacja herbatą w Japonii uczyniła ją jednym z najważniejszych napoi podawanych podczas niemalże wszystkich ważnych uroczystości czy też wydarzeń, tym samym przyczyniając się do rozwoju kultury jej spożycia. W Japonii możemy mówić o dwóch rodzajach ceremonii picia herbaty, są to odpowiednio „Chanoyu”, zwana również „Matcha” oraz „Sencha”. Słowo „chanoyu” oznacza „gorąca woda dla herbaty”. Ceremoniał to czas odprężenia oraz kontemplacji nad otaczającym nas światem.

Ceremonia „Chanoyu” ma miejsce w drewnianej bądź bambusowej herbaciarni zwanej „Chashitsu” znajdującej się w typowym dla Japonii ogrodzie skalnym wraz ze strumieniem. Będąc zaproszonym na ceremoniał „Chanoyu” należy postępować zgodnie z pewnymi regułami. Musimy odczekać chwilę zanim wejdziemy do ogrodu, w czasie tym mamy się odprężyć, uspokoić. Wchodząc do ogrodu zostaniemy przywitanym przez „Teishu” lub mistrza ceremonii. „Teishu” lub mistrz ceremonii przynosi wodę która posłuży zarówno do sporządzenia herbaty jak i obmycia rąk. Udajemy się za „Teishu” do herbaciarni. Będąc wewnątrz herbaciarni „Teishu” przygotowuję sproszkowaną zieloną herbatę zwaną „matcha”. Herbata jest mieszana z wrzątkiem przy pomocy specjalnej bambusowej miotełki a następnie serwowana gościom. Przyjmując herbatę od „Teishu” należy się ukłonić oraz chwycić miseczkę lewą ręką po czym przełożyć miseczkę do prawej dłoni. Musimy również trzymając miseczkę przed sobą obrócić ją w prawą stronę tak aby krawędź filiżanki podanej na początku nie była skierowana w naszą stronę. Proces ten związany jest z wyrażeniem odpowiedniego szacunku goszczącej nas osobie. Bywa często że podczas ceremonii „Teishu” serwowane jest słodkie ciasto lub „mochi” ze względu na gorzkawi smak podawanej herbaty.

Ceremonia „Sencha” jest bardziej zorientowana na odprężenie oraz ma na uwadze głównie wygodę gości spożywających herbatę.

Japonia

Chiny

Sztuka picia oraz podawania herbaty jest specjalnym oraz ważnym wydarzeniem w Chinach. Jest to czas relaksu oraz uciechy ze smakowania przygotowywanej przez mistrza ceremonii herbaty.

Ceremonia ta, zorientowana jest tylko na samej herbacie. Najważniejszym aspektem ceremonii jest przygotowanie aromatycznej oraz smacznej herbaty, dlatego też zasady samej ceremonii dostosowywane są do jej rodzaju.

W większości rejonów Chin przyjęło się przygotowywanie herbaty w glinianych imbryczkach, które przed samym parzeniem herbaty są podgrzewane wrzątkiem. Następnie do takiego ogrzanego naczynia wrzucane są liście herbaty przy pomocy specjalnych bambusowych szufelek lub patyczków. Liście herbaty są wstępnie płukane w gorącej wodzie a następnie zalewane nią do otrzymania właściwego naparu.

Temperatura wody jest bardzo ważna i zależy od typu przygotowywanej herbaty. Zaparzenie herbaty w zbyt gorącej wodzie może spowodować utratę jej smaku. Sztuka parzenia herbaty kryje się pod nazwą „Cha Dao”.

Według ceremoniału herbata podawana jest w ciągu jednej minuty do wszystkich filiżanek jednocześnie. Wszystkie filiżanki ułożone są po okręgu. Osoba serwująca herbatę, napełnia filiżanki do połowy, gdyż zgodnie z przekonaniem Chińczyków, reszta filiżanki wypełniona jest przyjaźnią oraz sympatią.

Osoba serwująca, podaje filiżankę herbaty każdemu z gości, zapraszając go do rozkoszowania się jej aromatem przed samą degustacją. Gość powinien podziękować poprzez trzykrotne uderzenie palcem w stół. Grzecznym zwyczajem jest również spożycie herbaty w trzech łykach.

Chiny

Korea

Herbata jest jednym z najbardziej popularnych napoi w Korei. Pierwsze herbaciane ceremonie miały miejsce ponad tysiąc lat temu. Do dziś są wykonywane są podczas specjalnych okazji przez Buddyjskich michów, ale i przez zwykłych ludzi. Koreańska ceremonia podobna jest do tych które znane są w Japonii czy też Chinach, ale nie są one tak formalne. Buddyjscy mnisi stosują ceremoniał podczas swych medytacji o życiu i religii.

Zwykli ludzie również uważają, że ceremoniał picia herbaty zbliża ich duchowo ze stwórcą. Mówią: „Herbata jest zdrowa, przyjemna oraz pobudzająca, pełna dobrych cech. Zmniejsza samotność i uspokaja serce, jest komfortem w codziennym życiu”.

W Korei w większości miast, a nawet miasteczek istnieją tak zwane pokoje herbaciane gdzie zbierają się znajomi w celu wspólnego picia herbaty. Wielu Koreańczyków wciąż dopełnia ceremoniału picia herbaty podczas specjalnych okazji, w tym rocznic czy też urodzin.

Korea

Rosja

Herbata do Rosji przybyła w 1618 roku za sprawą chińskiego ambasadora i stosunkowo szybko stała się jednym z najbardziej popularnych napojów. W tym okresie wykształciła się tam specyficzna forma ceremonii jej parzenia oraz picia. Herbatę przygotowywano oraz podawano w samowarze. Trzyczęściowy przyrząd zezwalał na przygotowanie dowolnej mieszanki herbaty. W środkowym pojemniku samowaru znajdowała się czarna herbata, w górnej herbata ziołowa, natomiast w dolnej gorąca woda. Osoba mogła w prosty sposób stworzyć własną mieszankę, ustalając własne proporcje herbaty ziołowej, czarnej oraz ilości wody.

Rosja

Anglia

„Afternoon Tea” to angielska ceremonia picia herbaty wywodząca się z XIX wieku, która zapoczątkowała się za sprawą Księżnej Anny Bedford. Księżna, której lunch często przypadał na południe zaś obiad na godziny wieczorne, często odczuwała głód między posiłkami. Dlatego też zdecydowała, iż lekki posiłek przy herbacie w godzinach popołudniowych będzie dobrym rozwiązaniem na jej dolegliwość. Biorąc pod uwagę status społeczny Księżnej, jej zwyczaj wszedł również na salony klasy wyższej. Zwyczaj ten przyjął się również wśród zwykłych ludzi, którzy często praktykowali go w godzinach obiadowych. Tą odmianę ceremonii zwykło nazwać się „High Tea”. W angielskiej kulturze zwykło spożywać się herbatę wraz z mlekiem lub cytryną.

Anglia